15 Ekim 2008 Çarşamba

Ayna


"Müziği hissediyorum"diye bağırmaya başladı.
Daha sonra çığlık atmayı bırakarak kulakları olduğuna şükretti.
Aynaya baktı kulaklarını sevdi.
Duyduğu için dua etti bir kez daha.
Dua ederken aynaya bakıyordu. O sırada gözlerinin kulaklarına kıskançlıkla baktığını farketti.
Haklıydı gözler.
Sevdiği hatta taptığı filmleri izlemesine yardımcı olan onlar değil miydi?
Gerçekten anladı haksızlık ettiğini.
Özür diledi.
Gözler gülmeye başladı.
Çok mutluydular.
İyi ki vardılar.
Biraz daha uzağa gitti ve tekrar aynaya baktı gülümseyerek.
Mucizevi bir şey oldu.
Büyüdü.

4 yorum:

Erdinc dedi ki...

ALKIS ALKIS ALKIS!

lafolie dedi ki...

teşekkür ederim:)

e dedi ki...

en sevdiğim

lafolie dedi ki...

benim de:)

Site Meter